1. اثر هیجان انگیز: کافئین موجود در چای می تواند سیستم عصبی مرکزی را تحریک کند، به افراد کمک می کند تا شاداب شوند، تفکر را بهبود بخشند، خستگی را از بین ببرند و کارایی کار را بهبود بخشند.
2. اثر دیورتیک: کافئین و تئوفیلین موجود در چای دارای اثر ادرارآور بوده و برای درمان ادم و هیدرودمولوم استفاده می شود. هپاتیت حاد زردی را می توان با استفاده از اثرات سم زدایی و ادرارآور آب قند چای سیاه درمان کرد.
3. اثرات قلبی و ضد اسپاسم: کافئین دارای اثرات تقویت قلب، رفع اسپاسم و آرامش عضلات صاف است. می تواند اسپاسم برونش را تسکین دهد و گردش خون را تقویت کند. داروی کمکی خوبی برای درمان آسم برونش، سرفه و بلغم و انفارکتوس میوکارد است.
4. مهار تصلب شرایین: پلی فنول های چای و ویتامین C موجود در چای می توانند گردش خون را فعال کرده و رکود خون را برای جلوگیری از تصلب شرایین برطرف کنند. بنابراین در بین افرادی که به طور منظم چای می نوشند، میزان ابتلا به فشار خون و بیماری عروق کرونر قلب کمتر است.
5. اثرات ضد باکتریایی و ضد باکتریایی: پلی فنول های چای و اسید تانیک موجود در چای روی باکتری ها عمل کرده و پروتئین های باکتریایی را منعقد کرده و آنها را از بین می برند. می توان از آن برای درمان بیماری های روده ای مانند وبا، حصبه، اسهال خونی، انتریت و غیره استفاده کرد. اگر پوست دچار زخم، زخم و چرک شد یا اگر پوست به دلیل ضربه شکسته شد، ناحیه آسیب دیده را با چای غلیظ شستشو دهید. دارای اثرات ضد التهابی و باکتری کش است. التهاب دهان، زخم و گلودرد را نیز می توان با چای درمان کرد که اثرات خاصی نیز دارد.
6. اثر کاهش وزن: ترکیبات مختلفی مانند کافئین، اینوزیتول، اسید فولیک، اسید پانتوتنیک و مواد معطر موجود در چای می توانند متابولیسم چربی را تنظیم کنند، به خصوص چای اولانگ که اثر تجزیه خوبی بر پروتئین و چربی دارد. پلی فنول های چای و ویتامین C می توانند کلسترول و چربی خون را کاهش دهند، بنابراین نوشیدن چای می تواند به کاهش وزن کمک کند.
7. اثر ضد پوسیدگی: چای حاوی فلورین است. یونهای فلوراید میل زیادی با کلسیم دندان دارند و میتوانند به نوعی «فلورآپاتیت» تبدیل شوند که در اسید نسبتاً نامحلول است، درست مانند افزودن یک لایه محافظ به دندانها. مقاومت در برابر اسید و پوسیدگی دندان را بهبود می بخشد.
8. مهار سلول های سرطانی: بر اساس گزارش ها، فلاونوئیدهای موجود در چای درجات مختلفی از اثرات ضد سرطانی در شرایط آزمایشگاهی دارند که ویتکسین، مورین و کاتچین قوی ترین آنها هستند.